09139606422 info@isigate.com

خطای رایج ارسال مقاله تکراری

فرض کنید که زمینی را بخریم و زمانی که می­خواهیم شروع کنیم به ساختن خانه، فرد دیگری با نشان دادن یک سند ادعا می­کند که این زمین را قبلا خریده است! داستان انتشارات تکراری هم به همین شکل است. یعنی مقاله­ای را که قبلا در مجله­ای منتشر کرده­ایم به مجله دیگری ارسال کنیم. حتی اگر مقاله جدید باشد ولی شباهت یا اشتراک زیادی با مقاله قبلی داشته باشد، به طوری که در عرف متخصصین رشته ما به عنوان یک مقاله متفاوت در نظر گرفته نشود باز هم مرتکب این خطا شده­ایم. نتیجه­­ای این کار واضح است، مقاله جدید ما مردود اعلام می­شود. باید دقت کنیم شبیه به مساله ارسال همزمان، داستان مقالاتی که به کنفرانس­های ارسال شده­اند متفاوت است. معمولاً مقاله­هایی که در کنفرانس­ها ارایه شده­اند می­توانند در مجله­ای چاپ شوند. اتفاقاً این مساله کاملاً رایج است که ابتدا مقاله­ای را در یک کنفرانس ارایه کنیم و بعد از دریافت نظرات حاضرین اصلاحات لازم را انجام داده و سپس در مجله مناسبی آنرا منتشر کنیم. اما کنفرانسها، مخصوصاً آنهایی که برای خود کتاب مقالات کنفرانس[۱] دارند. ممکن است محدودیت‌های در این زمینه قائل شوند.

نمونه نادرست

فرض کنید که پژوهشی بسیار گسترده در زمینه تاثیر استفاده از فنون مذاکره بر بهبود شاخص‌های مالی ۴۰ شرکت نفتی ایران از طریق بهبود محتوای قراردادهای تجاری انجام داده­ایم. مقاله اولی که حاصل این بررسی است، رابطه بین استفاده از فنون مذاکره و شاخص­های مالی شرکتهای نفتی را تحلیل می­کند و به عنوان یک یافته جدید برای متخصصین حوزه ارتباطات سازمانی (که بحث فنون مذاکره زیر شاخه آن است) ارایه شده است. در یک سال گذشته این امکان فراهم شده که تعداد بیشتری از شرکتهای نفتی (جمعاً ۵۰ شرکت) را بررسی کنیم و نتایج یافته­های ما قوی‌تر شده است. شبیه به همان مقاله را این بار با ۵۰ نمونه می­نویسیم و برای مجله­ای مشابه ارسال می­کنیم. مقاله به علت اینکه به لحاظ محتوایی تفاوت آن چنانی با مقاله قبلی ندارد، مردود می­شود و سردبیر مجله از ما می­خواهد که برجنبه­های دیگری از تحقیق تمرکز کنیم.

ریشه یابی و رفع خطا

هر مقاله علمی باید به نسبت به مقاله علمی قبلی یک حرف جدید و مفید داشته باشد. فرقی نمی­کند که مقالات قبلی خودمان باشد یا مقاله دیگران. یعنی اگر یک نفر مقاله جدید ما را بخواند، بایستی احساس کند که چیزی متفاوت از مقالات قبلی بیان می­کند. با این اوصاف، معیار اصلی این است که در عرف متخصصین رشته تحقیقاتی ما این مقاله به عنوان یک مقاله متفاوت است نسبت به مقاله­ قبلی محسوب شود. به صورت خیلی تخمینی، معمولاً باید بیش از ۳۰ درصد از محتوای یک مقاله نسبت به مقاله قبلی متفاوت باشد تا به عنوان یک مقاله جدید شناخته شود. با این حال، این مساله معیاری کلی ست و مرز مشخصی ندارد. چیزی که مشخص است این است که دو مقاله نباید عیناً سوال تحقیق و داده­های یکسان داشته باشند. مثلا ممکن است که سوال تحقیق مشابهی را براساس داده­های متفاوتی تحلیل کنیم. همیشه خوب است که این مساله را با مشورت با یکی از متخصصین رشته تحقیقاتی خودمان بررسی کنیم. به این شکل که دو نسخه مقاله را به فردی متخصص نشان دهیم و از او بخواهیم که نظر بدهد آیا مقاله به اندازه کافی متفاوت هستند یا نه. در حین حال ارسال مقاله، دنباله مقالات قبلی ما و مبتنی ما بر تحقیق مشخصی است که قبلاً از دل آن مقالات قبلی ارایه شده است.

نمونه اصلاح شده و درست

تکنیک موثر دیگری که به ما کمک می­کند مقالات جدید خودمان را از مقالات متمایز کنیم، این است که از بعد نظری متفاوتی به مساله نگاه کنیم. در مثال بالا، برای اطمینان از اینکه مقاله با مقاله قبلی به اندازه کافی متفاوت است، بهتر است که به جای تکرار همان مقاله با تعداد نمونه بیشتر، مثلاً از زاویه نقش نحوه نوشتن قراردادهای تجاری بر موفقیت مالی بنگاه­های نگاه کنیم (یعنی به مساله فنون مذاکره نپردازیم). در این حالت، می­توانیم زاویای نظری جدیدی از تحقیق و داده­های خودمان را منتشر کنیم.

اگر مقاله ما توسط سردبیر مردود نشود، نوبت به این می­رسد که داوران، مقاله ما را داوری کنند و اگر مقاله ما در همان دور نخست داوری مردود نشود، سردبیر نظرات هر یک از داوران (به تفکیک) و نظرات جمع بندی خودش را به ما ارایه می­کند. در این حالت، در صورت بازنگری مقاله براساس تک تک نظرات داوران و سردبیر، فرصت بررسی مجدد مقاله توسط همان داوران را خواهیم داشت. در این مسیر، ممکن است که ما مرتکب ۵ خطای اساسی شویم که هر کدام می­تواند به راحتی مانع پذیرش مقاله ما شود. این خطاها عبارتند از درک نادرست، ناقص و سطحی نظرات سردبیر و داوران، عدم نگارش نامه پاسخ به نظرات سردبیر و داوران، ارایه پاسخ‌های دفاعی و احساسی، و عدم ویرایش مقاله و تاخیر در ارسال آن، مرحله بازنگری مقاله یک مرحله بسیار حساس است و در صورتی که یکی از این خطاها منجر به مردود شدن مقاله ما شود، عملاً تمامی زمان و زحمات ما برای رسیدن به این نقطه هدر می­رود و بر می­گردیم سرنقطه اول!

 


[۱] Conference proceeding